Broodwortel/maniok

Oorsprong / herkomst

Maniok werd al duizenden jaren in het tropische gedeelte van Amerika, in Zuid-Amerika van Peru tot het zuiden van Mexico en het Caraïbische gebied als belangrijk voedingsmiddel gebruikt. De zwaartepunten in de teeltgebieden zijn: Zaïre, Tanzania, Nigeria en in andere landen van Oost-, West-, en Centraal-Afrika, Indië, Indonesië, de Filipijnen, Sri Lanka, Thailand. De huidige wereldproductie bedraagt ongeveer 105 miljoen ton. Maniok is door import vanuit Brazilië en andere teeltgebieden het hele jaar door verkrijgbaar. Maniok bevindt zich op de 6de plaats in de lijst van de wereldvoedingsmiddelen.

Beschrijving

Maniok is een meerjarige, 2 tot 5 m hoge struik. De maniokwortel bevat het uiterst bitter smakende en giftige glucoside "Linamarine". Dit lost zich echter op wanneer de plant 'verwond wordt', d.w.z. ook dan, wanneer ze geoogst wordt. De giftige stof wordt ook verwijderd bij het uitwassen, koken en roosteren van de maniok. De maniokwortel is zeer krachtig, is rijkelijk voorzien van eiwitten en belangrijke mineralen zoals kalium, calcium en ijzer, evenals vitamine C (3mg%). De smaak is nogal neutraal en wegens het hoge gehalte aan zetmeel ietwat melig.

Verkoop :

De maniokwortel bederft heel snel. Bij een temperatuur tussen 5 en 7° C en een luchtvochtigheid van 85-95% kan de houdbaarheid tot 1 à 2 weken worden verhoogd. Wanneer men de wortel in een plastic folie wikkelt, verhoogt men de houdbaarheid tot 16 dagen.

Gebruik

De wortel rauw verbruiken is dus uitgesloten wegens de aanwezigheid van het giftige glucoside 'Linamarine'. Na het koken, stoven of roosteren wordt de maniok wel eetbaar. Voor de consumptie moet de wortel dus eerst gewassen en geschild worden. Men kan hem in de lengte doorsnijden en de harde middenvaten eruit halen. De knol dan verder in stukken snijden, in zoutwater koken en met een pikante saus uit bijvoorbeeld olijfolie, peterselie, zout en knoflook, opdienen. Gekookte maniok laat zich ook in stukken of schijven snijden en in de pan braden of frituren. De gekookte, gestoofde of geroosterde wortels kunnen tot een pap worden gestampt, ter verfijning van een aardappelsoep of sauzen worden gebruikt of tot vlaaien worden gebakken. Gekookte maniokschijven zijn zeer geschikt bij visgerechten; de schijven met boter bestrijken, zout en peper en klaar is kees.