Mangoustan

Oorsprong / herkomst

Oorspronkelijk stamt de vrucht uit de eilanden van de 'Maleisische archipel', maar de teelt van de mangoustan vrucht heeft zich verder over het gehele Oostasiatische gebied verspreid. De leidende producenten zijn Thailand, Maleisië en Indonesië.

Beschrijving:

De banita is een besvrucht, die zich aan een 7 tot 25 m hoge boom ontwikkelt en op zijn vroegst na 6 jaar vruchten draagt. Bij volle rijpheid heeft deze vrucht een dikke, roodbruine tot purperviolette, lederachtige schil, die heel dikwijls heel moeilijk te verwijderen of te openen is. Binnen in de schil bevindt zich het zachte vruchtvlees, ingedeeld in 4 tot 8 segmenten, met 1 tot 3 langwerpige zaadpitten. De smaak van het vruchtvlees is fijn zoetzuur, uitgesproken exotisch en zeer verfrissend. Naast vitamine C bevat de banita onder andere ook calcium, fosfor en ijzer.

Verkoop :

De teelt van de vrucht is een beetje problematisch. Daar de vruchten narijpen, wordt de banita kort voor de volle rijpheid geoogst. Zonder voldoende koeling bederft de vrucht relatief snel. Het vruchtvlees verkrijgt een bruine kleur, wordt waterig en is oneetbaar. Het hoofdseizoen voor de verkoop in Europa: van mei tot september en van november tot januari. De houdbaarheid van de vrucht bedraagt bij een temperatuur van 13°C en een luchtvochtigheid van 85 tot 90%, ongeveer 2 tot 4 weken, en bij een temperatuur 5° tot 8°C kan de vrucht max. 7 weken worden bewaard.

Gebruik

De vrucht wordt in eerste instantie vers geconsumeerd. Daartoe snijdt men de harde schil met een mes half door en breekt ze uit elkaar. Men moet er wel op letten dat er geen sap van de schil of delen van de schil worden geconsumeerd, daar deze bitter zijn en de smaak bederven. Door een te lange bewaring en vooral bij een niet voldoende koeling verliest de vrucht zeer snel haar uitstekende aroma. Naast de toepassing in zoete spijzen is de vrucht zeer geschikt voor de toebereiding van sauzen voor vleesgerechten. De vrucht verliest echter bij overdreven verhitting zeer snel zijn aroma. Het sap van de schil is eveneens zeer moeilijk van de kleding te verwijderen.