Cactusvijg

Oorsprong / herkomst

De cactusvijg is één van de weinige cactusvruchten die van betekenis is voor de internationale markt. Oorspronkelijk slechts te vinden in Mexico en tropisch Amerika, belandde de vrucht tijdens de 17de eeuw in het Middellandse Zeegebied en vindt heden zijn herkomst in alle tropische en subtropische drooggebieden. De belangrijkste telers zijn o.a.: Midden en Zuid-Amerika, Zuid en Centraal-Afrika, Italië, Spanje en andere landen van het Middelandse Zeegebied.

Beschrijving:

De vruchten hebben een gewicht van 100 tot 200 gram met een grootte van 4 tot 10 cm. De vorm is eivormig, licht afgevlakt met wratachtige bobbels en stekels. Gedurende het rijpingsprocess verandert de kleur van groengelig tot zalmkleurig of donkerbruin tot rood, al naargelang de soort. Vele soorten blijven echter ook groen tot ze volrijp zijn. Het zachte, geleiachtige, sappige en ietwat korrelige vruchtvlees is helgroen gelig, oranje of donkerrood en bevat 80 tot meer dan 300 kleine, harde eetbare zaadkorrels. De smaak is zoet tot licht zuur, een beetje als een peer, soms ietwat flauw maar niettemin zeer verfrissend. De vrucht bevat onder andere 7 tot 10% suiker, kalium, calcium, magnesium en fosfor. Daarbij komt nog het aandeel van 23mg% vitamine C. De vruchten wordt een reducerende werking op de cholesterolspiegel toegeschreven.

Verkoop :

Men moet, net als bij de mango, erop achten dat de steel niet wordt beschadigd, anders bederft de vrucht heel snel van binnen. Na de oogst wordt de vrucht ook niet zoeter. De smaak is onbevredigend wanneer de vrucht te vroeg wordt geoogst. De stekels van de vrucht worden na een korte bewaring droog of nat afgeborsteld. Ze heeft een houdbaarheid van 2 tot 4 weken bij een temperatuur van 5 tot 10° C en een luchtvochtigheid van 90 tot 95%.

Gebruik

Hoewel de grote stekels meestal na de oogst worden verwijderd, zit de vrucht vol kleine, fijne stekeltjes met weerhaakjes die jeuk en ontstekingen aan de huid kunnen veroorzaken. Bovendien moeten de vruchten voorzichtig worden behandeld, het beste kan men zich met huishoudhandschoenen of servetten beschermen. Wanneer de stekels in de huid doordringen, kan men ze verwijderen door warm kaarsenvet op de plek te smeren, deze te laten afkoelen en hard laten worden en van de huid te trekken waardoor de stekels aan het vet blijven zitten. Enkel het vruchtvlees van de vrucht is eetbaar. Men halveert de vrucht, lepelt ze uit of steekt ze op een vork. Aan beide uiteinden wordt een schijf afgesneden waardoor de rest van de schil met een mes van het vruchtvlees kan worden verwijderd. De vrucht wordt nadien in schijven of stukken gesneden. Zeer smakelijk zijn de fruitsalades, sorbets, salades met passende kruiden, ham, scampi, gevogelte of gerookte forel.