Baby ananas

Oorsprong / herkomst
Columbus ontdekte de vrucht in Guadeloupe in 1493. Vandaag is de vrucht over het hele tropische gebied verspreid. Het zwaartepunt in de teelt ligt in Oost-Azië: Thailand, de Filipijnen, Indië, China en Indonesië. . Afrika: Nigeria, Kenia, Ivoorkust, Zuid-Afrika. Zuid-Amerika: Brazilië, Colombia, Venezuela, Peru. In de VS (Hawaii) en Midden-Amerika: Mexico, Costa Rica, de Dominicaanse Republiek en Honduras wordt ze geteeld. In Europa vindt je ze in Spanje en in glazen broeikassen op de Portugese Antillen. De baby ananas wordt plantagematig geteelt en geeft een eerste oogst na 15 tot 24 maanden, en 15 tot 18 maanden later een tweede oogst uit de jonge loten. De grootte van de vrucht is afhankelijk van de soort, het klimaat, de afstand tussen de planten en het aantal oogsten per plant.
Beschrijving:
De meerjarige, kruidachtige ananasplant bestaat uit een grote bladroos met 90 cm lange en 6 cm brede bladeren die van scherpe punten en sterk gezaagde randen zijn voorzien. In het midden bot na ongeveer 1 tot 1,5 jaar een bloeistam waaruit zich zonder bestuiving 100 tot 200 pitloze bessen ontwikkelen en die uitgroeien tot een zware vrucht van 0,5 tot 5 (10) kg: onze ananas. Van de vrucht ziet men niet meer dan de afgeronde bovenzijde (vijf- tot zeshoekige "ogen") en de uit het midden uitstekende punten van de bladeren, die na rijpheid van de vrucht uitdrogen. De schil van de ananas is niet eetbaar, het vruchtvlees is sappig, licht- tot goudgeel of naar het rode toe gekleurd en het ruikt lekker. Ook het houtige midden is niet eetbaar. De ananas bevat waardevolle mineralen zoals kalium, calcium, fosfor en ijzer. Suiker, vruchtzuren (vooral citoenzuren), een beetje provitamine A, vitamine B en C zoals bromeline, een eiwit splitsend enzym, dat de spijsvertering en doorstroming van het bloed bevordert en ontstekingsremmend werkt. Deze werking verkrijgt men enkel bij het verbruiken van verse vruchten, omdat conservering de gisting verstoort. Verse ananas is vooral gezond voor mensen met te weinig maagzuur.
Verkoop :
De oogst waarbij de vruchten zo rijp mogelijk worden geplukt, gebeurt manueel. De vruchten zijn zeer drukgevoelig en rijpen niet na. Bij te vroeg geoogste vruchten ontbreken de zoetheid en het aroma, de vruchten die te laat worden geoogst hebben een flauwe, zoete smaak. De schil van een rijpe ananas heeft naargelang de soort en het teeltgebied, een groene, gele, oranjegele of rode kleur. De verkoopprijs wordt bepaald door de grootte,het gewicht en de graad van rijpheid. Vruchten met frisse, groene bladeren zonder bruine punten, een stralende, heldere schilkleur (geen matte uitstraling), voldoende vastheid (geen zachte plekjes), een aangename geur en een gewicht naargelang de grootte, zijn vruchten van een goede kwaliteit. Ananas wordt het hele jaar door aangeboden. Groenrijpe vruchten blijven bij een temperatuur van 10 tot 13°C en een luchtvochtigheid tussen 90 en 95%, ongeveer 4 weken houdbaar; volrijpe vruchten bij een temperatuur van 7°C en eenzelfde luchtvochtigheid, tot twee weken. Lage temperaturen veroorzaken schade die herkenbaar is aan het glazig, bruin tot zwart gekleurde vruchtvlees.
Gebruik
Een koude consumptie wordt aangeraden. De ananas wordt echter ook gebruikt bij het toebereiden van moes, jam, salades, koeken, taarten, zoetigheden, ijs, gekonfijt fruit, limonade, wijn, bowl, likeur, brandewijn, en verder ook voor ananaspoeder en als droge vrucht, zeer aromatisch en smakelijk, hoofdzakelijk in Taiwan. Ananas levert het wereldwijd belangrijkste tropische vruchtensap en wordt eveneens in conserven aangeboden.
Baby ananas: kan gevuld worden met vruchtensalade, cocktails, krabsalade en kan als decoratie worden gebruikt.
